SİGARA EMMEK ÜZERİNE

Elinizde tuttuğunuz bu satırlar sizlere sigara emmenin zararlarını anlatmak amacı ile hazırlanmıştır. Bu satırları yazıp size sunmaktaki amaç; Sigara ile elli yıl iç içe olan bir insan olarak yalnızca nikotinle yaşadığım bu macerayı ve bu maceranın ne denli ilginç olduğunu ve duygularımı anlatmaktır.

Sigara emme alışkanlığının beni nerelere ve hangi noktalara götürüp düşünmeye sevk ettiğini sizlerle paylaşmak istedim. Bu paylaşımda sizleri de biraz olsun düşünmeye yönlendirebilirsem ne mutlu bana.

Sigarayı içmek değil. Sigarayı emmek. Evet, bana sorarsanız biz sigarayı içmiyoruz. Emiyoruz. Emme alışkanlığımız annemizin göğüslerinden ve bebekliğimizden başlayan bir içgüdü olsa gerek. Sigarayı emerken duyduğumuz haz belki de bu içgüdü de saklı. Onun için sigara emme eyleminde kesinlikle içmek fiilini kullanmak istemiyorum.

Sigara emmeyle ilk tanışmam dokuz yaşında ilkokul öğrencisi iken oldu. Mahalle arkadaşlarımla tenha bir köşede arka arkaya yakıp bitirdiğimiz sigara paketi ve ilk meraklı heyecan…
Duygularımızın sersemleşmesi ve ağız kokumuzu nasıl gidereceğimizin paniği…
Daha sonra kaçamak toplanmalar ve ortaklaşa sigara almalar…
Yine gizli köşelerde yaşanan küçük tatlı heyecanlar. Büyüdüğümü zannetme duygusu…
Alınan sigara paketlerini köşe bucak saklamalar…
Aile büyüklerimize yaptıklarımızı hissettirmeme çabası…
Daha sonra filtreli sigara ile tanışmamız sınıf atlama çabası içinde filtreli sigaraya alışmamız…
Kanımızı yıllarca emecek bu sistemin dişlilerine ister istemez kapılmamız…
Hep emme fiilinin çekiciliği yüzünden…

Yıllar, yıllar, yıllar… Su gibi akıp giden her dakikası sigara emmeyle dolu akıp giden yılar. Tam 33 yıl kanımda dolaşan şeytan ve onunla yaşadığım mutluluk. Tamam! Buraya kadar! Dedim bir gece ve hiç beklemediği bir anda güle güle dedim artık seninle olmak istemiyorum! Kararlıydım ve 33 yıllık bu köleliğe son vermek istiyordum. Vedalaşıp ayrıldık. Son paketi gücümün yettiğince uzaklara fırlatıp attım. Zor gelmişti ayrılık ama karalıydım.

Birkaç gün kanımdaki ve sırtımdaki şeytan oldukça hırpaladı beni. Sinir sistemim karma karışık olmuştu her şeye kızıyor, olup olmadık yerde sinirleniyordum.4–5 gün sonra her şey normale döndü artık onun yokluğunu hissetmiyordum. Yanımda sigara emenler beni etkilemiyordu o zaman rahatladım. Aradan birkaç ay geçti ve neden sigara emmeyi yeniden istemediğimi düşünmeye başladım.

Her gün hayatımda yeni bir şeyler oluyordu nefes almam değişmişti çok rahat nefes alıyordum. Yürüyüşüm değişmişti. Yürürken yorgunluk hissetmiyordum. Merdivenleri durmaksızın çıkabiliyordum. Damak tadım değişmişti yiyeceklerin nikotinsiz tadını fark etmiştim. Ağzım tertemiz kokuyordu. Parmaklarımda ve tırnaklarımda nikotin sarılığı kalmamıştı. Dişlerim pırıl pırıl ortaya çıkmıştı. Cildime renk gelmiş, sanki 10 yıl gençleşmiştim. İştahım açılmıştı 4–5 ay içinde kilo almıştım. Çok sağlıklı görünüyordum. Üstelik her gün sigara emmek için harcadığım para cebimde kalmıştı. Hatırı sayılır bir parayı başka ihtiyaçlarım için harcayabiliyordum.

Tüm yaşantım değişmişti. Yeniden doğmuş gibiydim ve mutluydum. Sigara emmeyi bırakalı 13 yıl olmuştu. 33 yıl emdikten sonra 13 yıl ara vermek oldukça uzun bir zamandı. Bu zaman içinde neler düşündüğüm çok önemliydi.

Zaman zaman acaba yeniden sigara emmeye başlayabilir miyim diye düşündüğümde önüme gelen duygular beni 33 yıl birlikte yaşadığım şeytana doğru itmek istemiyordu.
Mutluydum! Ve tüm sevdiklerimin mutlu olmasını istiyordum. “Neden geriye döneyim?” diyordum. Sağlık yönünden bu kadar güzelliği yakaladıktan sonra sigara emmeye yeniden başlamayı düşünmek akıllı insanın yapacağı iş değildi.
Neden elimdeki güzellikleri yeniden kaybedeyim?

Sigara emerken kendimi banknot parayı yakarak tüketen bir insan gibi görüyorum. Hem de yakarak… Ben bu kadar zengin miyim? Hangi insanın hakkı var böyle bir lüksü yaşamaya? Dünya üzerinde her dakika yüzlerce, binlerce insan açlıktan ölürken benim böyle bir davranışa hakkım var mı? Bu utanç bana yetmez mi?

Emeğinin karşılığında günlerce çalıştıktan sonra aldığı paranın büyük bir bölümünü çocuklarının ekmek parasından keserek sigarayı (gerçeğinde parayı) yakarak emen insanın geçim sıkıntısından söz etmeye hakkı var mı?

Keyif alıyorum bahanesiyle sigarayı emmeyi sürdüren insanın, sigara emmenin sonuçlarından ortaya çıkan sağlık sorunlarından şikayetçi olmaya hakkı var mı?

Tanrı’nın bize verdiği o mükemmel vücut sisteminde olağan üstü bir çabayla çevirdiği çarkların arasına sigara çomağını emerek sokmaya ve çarkların dişlilerini her gün kırmaya hakkımız var mı? Sigarayla ilgili dünya üzerinde milyonlarca sayfa yazı yazılmış olabilir. Ben size “sigara emmeyin zararlıdır!” demedim. Sigara emmediğiniz zaman kazanacağınız maddi ve manevi oluşumların güzelliğinden söz etmek istedim.

Bütün bunları yaşamak sizin elinizde.
Güzellikleri yaşamak onları yudum yudum tatmak sizin elinizde. Sigara emerken ne denli keyif aldığınızı düşünmek sizin elinizde. Ama unutmayın ki yaşantınızda o kadar çok şey var ki keyif alabileceğiniz. Deneyince görüp fark edeceksiniz. Sigara emmeyi bıraktığınız zaman inanıyorum ki kazandığınız güzellikler içinde sigara emmekten nefret edeceksiniz.


Saygılarımla
Eski bir sigara emicisi
Uğur Akıcıer